خدایا مرگ ما را شهادت و زندگیمان را قدم نهادن در راه شهداء قرار بده روزگاری شهر ما ویران نبود دین فروشی اینقدر ارزان نبود صحبت از موسیقی و عرفان نبود هیچ صوتی بهتر از قرآن نبود دختران را بی حجابی ننگ بود رنگ چادر بهتر از هر رنگ بود مرجعیت را مظهر تکریم بود حکم او را عالمی تسلیم بود یک سخن بود و هزاران مشتری آن هم از لوس قرائتها بری هدیه بر رقاصه ها واجب نبود قدر عالم کمتر از مطرب نبود آه که در این سالهای پر تعب کار فرهنگی شده عیش و طرب ذهن پاک نوجوانان محل پر شده از فیلهای مبتذل گوش کن اینک نوای جنگ را قصه ای از شهر بعد از جنگ را قصه ای پر سوز و تاب و التهاب قصه ای تلخ و سراسر اضطراب قصه شهری که غرق درد بود آتش شهوت درونش سرد بود شهر ما شبهای خیبر را یاد داشت رمز یا زهرا و یا حیدر را یاد داشت شهر ما همت در درون سینه داشت با شهادت انسی از دیرینه داشت شهر ما روح خدا را در دل داشت صد هزاران عاشق سر مست داشت ناگهان این شهر ما بی درد شد حال روز شهر ما «قصه چپ» شد پوشش خاکی «لباس رپ» شد دیگر از جبهه در اینجا رنگی نیست دیگر آن حال و هوای جنگ نیست یا خمینی ای خلیل بت شکن خیز و بنگر فتنه های شهر من جبهه و یاران من گم گشته اند غرق در نسیان مردم گشته اند پس چه شد یاد پرستوهای جنگ یاد جبهه یاد آن خونین تفنگ ای شما آنسوی آتش رفتگان ای شما آغوش لیلا خفتگان بنگرید این لکه های ننگ را فتنه های شهر بعد از جنگ را عده ای با نامتان نان می خورند ای شهیدان ، خونتان را می خورند جنگ رفت وشهر ما تاریک شد راه وصل عاشقان هم بارک شد |
