سردار شهيد علي خوش روش ماسوله در دوازدهم خرداد سال 1341 در خانواده اي مذهبي و عاشق اهل البيت عليهم السلام در شهرستان فومن ديده به جهان گشود ، وي از همان دوران کودکي با عشق وافر به خاندان عصمت و طهارت عليه السلام خو گرفت و بزرگ شد به همين علت فردي متواضع ، بردبار ، باتقوا ،پرهيزگار و صبور مهربان و در حسن خلق شهره شهر فومن و سر آمد جوانان بود .

وي تحصيلات ابتدايي و راهنمايي و دبيرستان را با موفقيت سپري کرد ، او در حاليکه دانش آموز سال چهارم دبيرستان بود به جمع لشکريان اسلام پيوست و به مبارزه با متجاوزين بعثي مشغول گرديد .

علي آقا در چهاردهم تيرماه سال 1360 عشق و علاقه اي که نسبت به نظام مقدس جمهوري اسلامي و حفظ دستاوردهاي آن داشت به عضويت رسمي سپاه شهرستان فومن در آمد و پس از طي دوره هاي ويژه آموزشي با استعداد و توانايي فوق العاده اي که در ايشان وجود داشت بعنوان مربي آموزش نظامي ، در سطح شهرستان فومن مشغول به فعاليت و خدمت شد، با درخشش او در اين رسته ، پس از مدتي به عنوان يکي از مربيان آموزش نظامي براي دوره پاياني ، در منطقه 3 کشور ( استان هاي گيلان و مازندران و گلستان ) انتخاب شد.

ظاهر آراسته ، خوش خلقي ، اخلاق نيکويي پسنديد و جديت در کار و دوره آموزشي از خصائلي بود که علي خوش روش را از مربيان ممتاز ، و مورد علاقه نيروهاي آموزشي در طي دوران آموزش برجسته نموده بود.

بعد از حضور در عمليات هاي فتح المبين و بيت المقدس و محرم بدليل نياز به ايشان در امر آموزش نيروها ، مسئولين وقت سپاه مدتها از حضور وي در جبهه ها جلوگيري نمودند . اما حسرت از دست دادن عمليات و شهادت دوستان و پس از عمليات رمضان ماندن در پادگان آموزشي، ديگر برايش طاقت فرسا شده بود و با اصرار فراوان راهي جبهه هاي حق عليه باطل شد . و با همکاري دوستاني نظير شهيد نظري گردان علي بن ابيطالب (ع) را در لشکر 25 کربلا تشکيل دادند و علي خوش روش بعنوان فرمانده گردان ، انتخاب و مشغول به خدمت شد و در عمليات والفجر 6 در منطقه عمومي چيلات واقع در دهلران ، گردان وي به عنوان يکي از گردان هاي خط شکن وارد عمل شد و با رشادت و دلاوري و تدبير خاص شهيد علي خوش روش نيروهايش توانستند به اهداف از پيش تعيين شده دست يابند ، ايشان در اين عمليات مجروح مي شود و شدت جراحات بحدي بود که علي رغم ميل باطني اش به پشت جبهه انتقال داده شد .

در فواصل استراحت در پشت جبهه با پيشنهاد خانواده اش با خواهر ، شهيدان سيد حسن و سيد حسين بقايي نژاد ، در کمال صفا و سادگي و صميميت در حاليکه آن روز، روزه بود پاي سفره عقد نشست، ابتدا با صوت زيبايش آياتي چند از کلام الله مجيد تلاوت نمود ، و آنگاه پيمان زناشويي بست و با تکيه بر پروردگار لايزال زندگي مشترک خود را آغاز نمود، که ثمره اين پيوند مقدس صديقه خانمي شد که دو ماه پس از شهادت پدر شهيدش متولد شد . اما تشکيل زندگي مشترک او را از حضور در جبهه و مبارزه لحظه اي غافل نکرد ،زيرا همه اينها را بر خود فريضه و تکليف مي دانست .

شهيد خوش روش در حاليکه در دوران نقاهت در فومن بسر مي برد، ليکن بيماري و جراحات شديد نتوانست مانع حضور موثر او در کارها، بخصوص فعاليتهاي فرهنگي وي در شهر رونق بيشتري يافت و کلاسهاي قرآني ايشان با جذب پرشور جوانان و نوجوانان خداجوي و تشويق آنان به حضور در ميادين نبرد خود سنگري ديگر بود ، و ايشان در بين مردم از احترام و محبوبيت خاصي برخودار بودند.

علي خوش روش ، از چنان صلابت و نفوذ در کلام و نورانيت در سيما و روح بلند و احترام خاص و تقواي الهي برخودار بود، که پير و جوان ، فومن در هنگام حضور وي در مسجد براي اقامه نماز جماعت ، در مواقعي که امام جماعت مسجد حضور نداشت همه جمع به او اقتدا مي کردند  

شهيد خوش روش با شروع عمليات بدر و انعکاس اخبار مربوط به آن و نيز خبر شهادت فرمانده گردان امام حسين (ع) ، شهيد بزرگوار اسودي، تاب ماندن در شهر را نياورد و در روز دوم عمليات ، خود را به گردان امام حسين (ع) رساند و فرماندهي گردان را بر عهده گرفت، که حضورش در جمع بچه هاي گردان باعث نشاط و التيام غم فقدان فرمانده گردان شهيد اسودي را فراهم نمود و نيروها با روحيه اي عالي به عمليات خود ادامه دادند و با صلاحديد شهيد علي خوش روش بعد از تصرف پاسگاه ترابه و با توجه به شدت آتش دشمن براي جلوگيري از تلفات نيروهاي رزمنده ، مقرر گرديد که صبح ها بلافاصله پس از اقامه نماز صبح ، براي تصرف پاسگاه هاي کوچک همجوار اعزام شوند و شب ها مجدد به پاسگاه ترابه برگردند و در همين ترددها بود که در شب جمعه 23 اسفند و سال63 درست زماني که علي آقا مترنم به ذکر متبرک آيه استرجا ( انا لله وانااليه راجعون ) بود ، با اصابت خمپاره 80 به قايق حامل علي خوش روش و دوستانش، مجروح و بداخل آب پرتاب مي شوند ، در حاليکه علي آقا ، از ناحيه پشت سر و بدن به شدت جراحت پيدا کرده بود ، و توسط دوستان از آب خارج گرديد ، و از دوست و همرزم خود تقاضا کرد تا برايش قرآن بخواند ، و علي در حاليکه از اعماق جان به صوت دلنشين کلام نور بخش قرآن گوش جان سپرده بود ، دعوت حق را لبيک گفت و به کسب فيض شهادت نائل آمد .

 

 

پاسدار شهيد حجت (انوش) خجسته در 24/8/ 1341 در روستاي فشام شهرستان رشت، در خانواده اي مسلمان ديده به جهان گشود. پدر و مادر مکرمه اش از راه کارگري معاش خانواده را تامين مي کردند . حجت تحصيلات ابتدايي و راهنمايي را در زادگاهش و تحصيلات دبيرستان تا پايه سوم را با موفقيت در شهرستان رشت سپري کرد و بلافاصله بعد از پيروزي انقلاب اسلامي يعني در آغاز دوران جواني با حضور در عرصه اجتماع از خود لياقت و توانمندي زيادي نشان داد که از جمله آنها همت عالي در ساخت مسجد محله دروازه لاکان رشت ، کمک در ساخت و ساز خانه و احداث چاه آب براي نيازمندان ، تامين مخارج اوليه ازدواج بعضي از جوانان مستمند ، توزيع ارزاق عمومي مردم که بيشتر با در آمد شخصي اش صورت مي گرفت.

و با حضور فعال در بسيج سپاه توانست تا حدود زيادي در جذب نيروها موفق باشد و در عرصه هاي فرهنگي ( فراگيري قرآن مجيد ، مطالعه گروهي کتابهاي استاد شهيد مطهري ، مداحي در مصيبت اهل البيت( ع ) ، شناسايي جريان الحادي گروهک هاي وابسته به شرق و غرب بويژه چهره كريح گروهک منافقين ، به جوانان نقش موثري ايفاء کرد تا جايي که مورد خشم منافقين قرار گرفت و طي حمله اي با نارنجك از سوي منافقين مجروح گرديد ، اما با فعاليت هاي پشت جبهه نتوانست روح تعالي جويش را قانع نمايد به همين علت در حالي که تحصيلات دوم دبيرستان را به پايان رسانيده بود براي اولين بار با عضويت بسيجي به سوي سرحدات غرب کشور عزيمت نمود و پس از چند ماه مبارزه با دشمنان به عضويت سپاه پاسداران در آمد و مجدد راهي غرب کشور گرديد و سمت مسئوليت ستاد تيپ قرارگاه رمضان را برعهده گرفت و در تير ماه سال 65 از خانواده اي متعهد و متدين دختري را به همسري برگزيد تا دينش را کامل نمايد و با تمام عشق و علاقه وافري که به همسر مکرمه و خانواده گرامي اش داشت ولي عشق به سربازي در کنار لشکريان اسلام نگذاشت در پشت جبهه راحتي تن را بپذيرد.

حجت نظري در ماموريتي به مدت يک هفته در محاصره دشمنان بعثي قرار گرفت و به علت نداشتن غذا به ناچار از گياهان وحشي تغذيه کرد و بالاخره توانست با مقاومت از چنگ دشمنان بگريزد و حتي در زمان جنگ ناشناس به سرزمين کربلا مشرف شد .

شهيد خجسته سرانجام پس از اقامه نماز صبح و قبل از طلوع خورشيد 20/ 5/ 1366 در منطقه خرمال عراق به درجه رفيع شهادت نائل آمد و پيکر مطهرش پس از هفت ماه و سيزده روز از غربت به سوي رشت منتقل شد . و مردم شهيد پرور گيلان تشيع با شکوهي از ايشان بعمل آوردند و شهيد بزرگوار در جوار ديگر همرزمانش در مزار تازه آباد رشت مأوا گرفت و به عرشيان پيوست .